مدیتیشن در اسلام + ۵ روش برای مراقبه در عرفان(مراقبه در اسلام)

استرس نقطه مقابل صلح است. هدف ما آگاهی و کمک به مسلمانان برای یادگیری تکنیک های اثبات شده برای کاهش استرس و اضطراب شدید ناشی از سبک زندگی مدرن و سریع ما به شیوه مراقبه است. شما درباره فواید مدیتیشن چی میدونید؟ اصلا میدونید مدیتیشن چیه؟ در مقالات قبل در این باره صحبت کردیم اما پیرو سوالات شما درباره مدیتیشن در اسلام یا مراقبه در عرفان اطلاعات بی نظیری به دست آوردیم که با شما در میان می گذاریم.

برای داشتن رفاه ذهنی ، جسمی و عاطفی بهتر ، از این مقاله در آکادمی فیتنس همراه باشید. قبل از هرچیزی باید بگویم در اسلام به جای مدیتیشن از واژه مراقبه استفاده می شود.

مراقبه در اسلام

از طریق مراقبه ، فرد مراقب قلب (معنوی) خود است و از رابطه قلب با خالق و محیط پیرامون خود مطلع می شود. مراقبه یک مفهوم اصلی در دستورات اسلام است. هدف مراقبه پاکسازی شخص و رشد شخصیت والا به جای آن است.

ریشه شناسی و معنی


کلمه مراقبه از پایه rā-qāf-bāʿ گرفته شده است. این پایگاه به معنای محافظت و مراقبت از آن است ، با این انتظار که متوجه هرگونه تغییر ، خصوصیات منحصر به فرد یا ناهنجاری های یک چیز خاص شوید. این کلمه همچنین مفهوم اغراق ، زیاده روی و مشارکت را می رساند. این بدان معناست که کسی که مراقبه می کند ، کوشا و سخت کوش است .

در عربی باستان ، کلمه مراقبه به کسی گفته می شد که آسمان شب را تماشا می کند. آنها آسمان را به امید دیدن اولین نشانه های ستاره های اولیه برای شروع سفر بررسی می کردند. به دلیل گرمای شدید و زمین های دشوار شبه جزیره عربستان ، توانایی تشخیص صورت های فلکی و واگرایی های فصلی آنها یک مهارت حیاتی بود.

مراقبه در عرفان این است که یک نفر آگاه باشد که پروردگار آنها از آفریده های خود همیشه آگاه است و رابطه متقابل ایجاد می کند.

منبع

مراقبه در عرفان چیست؟


در بحث مراقبه ، ما اغلب یک راهب یا یک استاد را تصور می کنیم که چهارزانو نشسته است.

اما ، در مورد مسلمانان چطور؟

مراقبه در هسته اصلی معنویت اسلامی است ، اما متأسفانه اغلب مورد توجه و تمرکز شایسته قرار نمی گیرد. مراقبه هنر تسلیم شدن است. این یعنی ساکت بودن و تسلیم شدن در برابر اراده خداوند در یک روحیه هوشیار.

هنگام تسلیم در مراقبه ، ما خود را رها می کنیم و می فهمیم که کنترل ما بر عهده ما نیست. ما در حال تمرین “ذهن آگاهی” هستیم.

جاستین Parrot در مقاله ای برای موسسه Yaqeen ، ذهن آگاهی را چنین توصیف می کند ، “کیفیت یا حالت آگاهی یا آگاهی از چیزی و به طور خاص تر ، یک حالت روانی که با تمرکز بر آگاهی فرد در لحظه حاضر حاصل می شود ، در حالی که احساسات فرد را با آرامش تأیید و قبول می کند. افکار و احساسات بدنی ، به عنوان یک روش درمانی استفاده می شود. “

مزایای مختلفی برای مراقبه وجود دارد ، از جمله کمک به کاهش استرس ، تقویت حافظه ، افزایش تمرکز و مثبت اندیشی ، لاغری ، بهبود خواب و روابط شخصی.

هدف از همه اینها رشد در قناعت است. انواع مراقبه های اسلامی نوعی یادآوری از خداوند را در بر می گیرد و هدف از این امر پاکسازی قلب از احساسات شیطانی و ذهن از افکار شیطانی است.

۵ روش مراقبه در عرفان (مراقبه در اسلام)

تفکر در مراقبه


تفکر، به معنای تفکر سازنده ، هدفمند و مثبت است.

چه مقدار از وقت خود را در یک روز به تفکر درباره خداوند می پرازید؟

تمرین تافکور ضروری است ، زیرا فرهنگ مدرن سرگرمی و حواس پرتی مداوم را تشویق می کند. معمولاً هیچ وقتی برای تأمل و تفکر وجود ندارد ، بنابراین در نهایت با افکار ، عقاید ، ترس ها و باورهای حل نشده مواجه می شویم.

در نتیجه این می تواند منجر به استرس ، اضطراب و فقدان آرامش درونی شود. آنچه باید انجام دهیم جدا شدن و رهایی از قید و بندهایی است که ما را به این دنیا وصل می کند.

بعد از صلوات ، با ۵ دقیقه بی حرکت نشستن را شروع کنید. به خود بگویید ، این هدیه عشق روزانه خود است.

چشمان خود را ببندید و به این فکر کنید که چگونه خدا همیشه شما را زیر نظر دارد. در این لحظه فقط شما و او هستید. در این باره تأمل کنید که چگونه در این لحظه او از همه آنچه در ذهن شما می گذرد می داند. نگرانی ها ، ترس ها ، امیدها و آرزوهایتان.

شما مجبور نیستید چیزی را کلامی کنید. این زمانی نیست که به خود سخت گیر باشید. از افکار منفی دور شوید.

در حدیث آمده است که الله از رگ گردن شما به شما نزدیکتر است ، این همان لحظه است. ذهن شما همیشه حرکت خواهد کرد ، این نفس شماست که سعی در تصاحب آن دارد ، اما آن را به مرکز برگردانید ، به او برگردانید.

تمرکز اصلی شما روی الله است ، نه چیز دیگری .

وقت گذاشتن برای تأمل در مورد خدا و آخرت باعث ایجاد آگاهی می شود ، به ما کمک می کند تا قدرشناسی بیشتری داشته باشیم و همچنین استرس روزمره زندگی را کاهش دهیم.

مراقبه در عرفان

شکرگزاری در مراقبه


شکرگزاری از شیوه های مراقبه در عرفان است. بسیاری از ما سپاسگذاری کلامی را تمرین می کنیم. شاید ما فقر شدیدی را در جوامع خود ببینیم که باعث شود ما بگوییم: “من به خاطر داشته های خود ممنونم.” سپاسگذاری ما باید به طور روزمره ثابت شود. این کاری است که باید آگاهانه انجام دهیم.

“سخن گفتن به یاد خداوند متعال خوب است ، و اندیشیدن در مورد نعمت های خداوند بهترین عبادت است.”

دریافتم که سپاسگزاری به ما امکان می دهد احساسات قدرشناسی را بهتر پردازش کنیم. از زمان خود استفاده کنید تا آرام بنشینید و در مورد همه چیزهایی که سپاسگزار هستید تأمل کنید. اگر قلب شما شکرگزار باشد ، جایی برای ناسپاسی نیست.

اعتکاف در مراقبه


گوشه نشینی چیزی است که حضرت محمد (ص) قبل از بعثت انجام می داد. او روزها را در غار حرا گذراند و سعی کرد آنچه را در اطراف خود می بیند درک کند.

پس از پیامبر ، او اعتکاف را در ماه رمضان به عنوان کاری که مردان و زنان باید انجام دهند ، تجویز کرد؛ زیرا پاداش بسیار زیادی دارد. ما می توانیم در طول سال انزوا را تمرین کنیم.

جدا شدن حتی از همسر و فرزندانتان در زمان هایی موجب رهایی روح می شود ، مانند مرهمی برای روح. همسران محمد نبی (ص) همه جداگانه زندگی می کردند .

گوشه نشینی با سکوت همراه است.

طبق فرموده پیامبر (ص) :

“هر کس که به خدا و روز آخر ایمان دارد ، سکوت کند.” فقط در سکوت می توانیم قلب خود را بشنویم.

گفته می شود که رعایت سکوت طولانی مدت کلید عبادت است. -سفیان الثوری

تمرین گوشه نشینی و اعتکاف تمرکز ما در صلوات (نماز) و سایر عبادات را افزایش می دهد.

مدیتیشن در اسلام

ذکر در مراقبه


ذکر یکی از رایج ترین اعمال مراقبه اسلامی است. این سخنان تکراری کلمات است که خداوند را ستایش و تسبیح می گویند. این روش معمول مراقبه اغلب با تکرار و بدون فکر انجام می شود.

با گفتن ذکر ، در حالت مراقبه ، تأثیر این عمل شگفت انگیز را افزایش می دهید.

قرآن خواندن از شیوه های مراقبه در عرفان است.

تلاوت قرآن در مراقبه


خواندن قرآن یکی از قدرتمندترین و پاداش آورترین اشکال مراقبه در عرفان است. همچنین این یکی از مواردی است که می توانیم در طول روزهای کاری خود تمرین کنیم.

اگر روز مخصوصاً بدی را سپری می کنید: قرآن بخوانید.

از قرآن به عنوان یادآوری یاد می شود ، تجدید حس انرژی مثبت از تلاوت آن ناشی می شود.

شیوه های مراقبه جایگزین هیچ عبادت اجباری نمی شود ، اما هدف آنها تقویت عبادات ما است که به نوبه خود به یک زندگی معنوی متعادل منجر می شود.

زیدان ، بنیانگذار مرکز یادگیری یان تارو ، می گوید:

اصل اصلی اقدامات مدیتیشن این است که بفهمید هرچه سر راه شما قرار می گیرد از جانب خداست و بنابراین هیچ ترسی ندارید. مراقبه به شما این توانایی را می دهد که با دنیا و هر آنچه به سمت شما می اندازد روبرو شوید.

منبع

مدیتیشن در اسلام از نظر مراجع

اما به هر حال از جهت حکم شرعی تا وقتی آموزه هایی بر خلاف احکام اسلامی در فکر یا عمل در آن بکار گرفته نشود، حرام نیست.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *